Hoe ik nu leef
Meg Rosoff
Daisy is een 15-jarig Amerikaans meisje dat door haar vader en stiefmoeder naar Engeland wordt gestuurd tijdens de vakantie. Waarschijnlijk om van haar af te zijn, want ze is het absoluut niet eens met de nieuwe vriendin van haar vader, en laat dat duidelijk merken. In Engeland wordt ze onthaald door een van haar drie neven, Edmond, veertien is hij. Hij heeft een tweelingbroer, Isaac, die nauwelijks iets zegt, nog een oudere broer, die weinig in het verhaal voorkomt en een jonger zusje, Piper. Hun moeder, de tante van Daisy verdwijnt al snel uit het beeld, op studiereis of zo, en dus zijn de kinderen alleen en aan zichzelf overgelaten als er onverwacht een oorlog uitbreekt. Het is een fictieve oorlog, de vijand wordt niet duidelijk omschreven, maar Engeland wordt bezet, en er is de nodige onderdrukking, gepaard gaande met geweld. Het huis van de kinderen wordt opgeëist door het leger, de kinderen ergens anders ondergebracht. Daarbij raken de jongens en meisjes gescheiden, iets wat vooral Daisy en Edmond vreselijk vinden. Zij zijn intussen verliefd geworden, en zonder ouderlijk toezicht hebben ze al een intieme relatie opgebouwd. Daisy neemt zich voor om zo snel als maar mogelijk is terug te gaan naar waar de jongens zijn, en haar kans komt na een reeks gevaarlijke avonturen.
Samen met Piper maakt ze een voettocht door Engeland, komen aan op de boerderij waar de jongens waren, maar die zijn er niet meer. Er is duidelijk gevochten.
Als de meisjes op hun 'eigen' boerderij zijn, gaat ineens de telefoon, na zoveel maanden afgesloten geweest te zijn.
Dan volgt deel 2. Daisy is weer in Amerika maar beweegt hemel en aarde om naar "huis" te gaan, naar Engeland, naar Edmond.
Het boek doet qua sfeer heel erg denken aan de serie van John Marsden "morgen toen de oorlog begon". Ook daar is er een groep jongeren die geisoleerd van de wereld raken als er een oorlog uitbreekt. Ook daar is sprake van een fictieve, maar niet ongeloofwaardige oorlog. Dat is een serie van zeven delen, waar de romantiek zijn intrede pas later doet.
Er zit een magisch-realistisch element in het boek: alle kinderen hebben een telepatische gave. Niet echt benadrukt, maar wel aanwezig.
Misschien vond Rosoff dat ze er zoiets in moest zetten om het geloofwaardiger te maken dat dit kinderen overkomt?
Ik ben niet kapot van dit boek, maar het was aardig om te lezen.
ISBN 9049920004 | Gebonden | 200 pagina's | Pimento | maart 2005
Leeftijd: vanaf 13 jaar Vertaler: Jenny de Jonge
© Marjo, januari 2006
Lees de reacties op het forum en/of reageer:
![](./../../../images/klikhier.jpg)