Kevin Brooks

Toon alleen recensies op Leestafel van Kevin Brooks in de categorie:
Kevin Brooks op internet:

  Categorie: Recensies 13-15jr

Lucas Lucas


Het boek gaat over Lucas natuurlijk, maar vooral over Caitlin. Ze woont met haar vader op een eilandje en ze vindt het leven nogal verwarrend. Ze is vijftien en weet niet of ze nog een kind of al een vrouw is. De meeste jongeren op het eiland vindt ze niet echt aantrekkelijk. Ze zijn lomp en ruw en houden zich bezig met drank en seks. Ook haar broer Dominic, die studeert en in de zomervakantie terugkomt naar het eiland, gedraagt zich zoals de rest.
 
Als ze Dominic hebben opgehaald, zien ze op de dam die naar het eiland leidt een jongen. En direct al is Caitlin door hem betoverd. Een paar keer kan ze met hem praten, maar Lucas blijft afstandelijk en mysterieus. Hij kan en weet veel, maar wie hij is en waar hij vandaan komt wordt niet duidelijk.Maar Caitlin is zo ongeveer de enige die door hem betoverd wordt, want de rest van het eiland moet niets van die `zigeuner' hebben. Ze moeten hem niet en ze schuwen geen enkel middel om hem weg te krijgen.

Al na een bladzij of 50 is het duidelijk dat er iets vreselijks en onafwendbaars zit aan te komen. De dreiging is heel vaak voelbaar; zelfs het weer werkt er aan mee. Alleen de ontmoetingen tussen Caitlin en Lucas zijn mooi, voor de rest is alles verwarrend en wreed en ongrijpbaar. Het boek laat zien hoe een gesloten gemeenschap zich kan keren tegen een buitenstaander en waar dat toe kan leiden. Maar het mooiste van het boek is de relatie tussen Caitlin en Lucas. En Lucas is bijzonder fascinerend, misschien is hij wel veel meer dan hij lijkt.


Dit verslag is niet van mij, maar heb ik gevonden op de site van Richard Thiel. Ik kan het niet beter doen.
Het boek deed me denken aan een moderne versie van Hubert Lampo's "de komst van Joachim Stiller". Het had ook iets magisch-realistisch, iets dromerigs. Maar de concessie aan de moderne tijd is al het geweld dat er in voor komt.Het is een mooi, boeiend en spannend boek.


ISBN 9061696941 | Paperback | 336 pagina's | Uitgeverij De Harmonie | 2004
Leeftijd: 13+

© Marjo, februari 2005


Lees de reacties op het forum en/of reageer:

 

Het Dodenpad Het Dodenpad


Kevin Brooks doet het weer... na Lucas en Martyn Big weer zo'n boek dat je pas weglegt als je het uit hebt.
 
Het is het aangrijpende verhaal van twee broers, die op zoek gaan naar de moordenaar van hun zus. Ze zijn halfbloedjes, zonen van een zigeuner en een blanke vrouw. Je zou denken dat het een speurtocht is, een detective, maar het gaat de jongens niet in de eerste plaats om wraak en vergelding. Ze willen hun zus Rachel begraven om haar dood een plaats te kunnen geven. Maar de politie geeft het lichaam pas vrij als de moordenaar gevonden is.

Ruben is degene die het verhaal vertelt. Hij is de jongste, en hij heeft een sterk ontwikkeld zesde zintuig. Hij kan voelen wat een ander voelt, al is het niet op afroep. Soms overvalt hem zo'n ervaring. Een beetje helderziendheid komt er ook bij kijken, hij 'ziet' bijvoorbeeld de plek waar zijn zus vermoord is.
Hij gaat met zijn broer Cole naar het dorp in Dartmoor, waar Rachel gevonden is. Ze logeerde bij een vriendin en haar man. Als de jongens overal vijandig ontvangen worden, moeten ze het aanbod om ook bij hen te logeren wel aannemen. Maar of dat zo'n slimme zet is?
 
Geen detective dus, maar wel een adembenemend en beklemmend verhaal. Over racisme en vooroordelen; over nietsontziende zakenmensen; over liefde en over volwassen worden.


ISBN 9061697921 | Paperback | 269 pagina's | Uitgeverij De Harmonie | 2007
Leeftijd: 14+

© Marjo, september 2007


Lees de reacties op het forum en/of reageer:

 

Candy Candy


"Dit is het soort puberliteratuur waarmee bibliotheken vol moeten staan" zou er in de Volkskrant gestaan hebben, volgens de achterflap. Ik hoop toch echt dat dàt nooit zal gebeuren... het is een boek zoals Carry Slee het ook schrijven kan, een hoop drama en weinig diepgang. Jammer, want Brooks eerste boeken 'Martyn Big' en 'Lucas' beloofden meer.

Het verhaal:
Joe, een schooljongen van een jaar of 16,17, ontmoet in Londen een meisje en is meteen verliefd. Maar voor zijn ogen wordt het meisje, Candy, vernederd en meegenomen door een indrukwekkend grote zwarte man. Pas weer thuis, in een voorstad van Londen, vindt hij een papiertje in zijn zak, met een telefoonnummer.

Als hij na een week belt maken ze een afspraak, en babbelen wat tot ineens haar stem verandert en hij een donkere stem op de achtergrond hoort. Intussen heeft Joe door dat Candy een hoertje is, en de donkere man haar pooier. Maar hij is verliefd, en bij hun afspraakje in de dierentuin vertelt ze hem dat ze hem nog kent van vroeger... maar hij ontdekt ook dat ze verslaafd is en dat daardoor de donkere man haar in zijn macht heeft.
Natuurlijk kan hij dat niet accepteren, zelfs niet als hij bedreigd wordt. Hij is zelf verslaafd aan de verslaafde Candy...

Wat volgt ligt helemaal in de lijn der verwachting. Spannend, dat wel, maar niet verrassend.


ISBN 9061697433 | Paperback | 288 pagina's | Uitgeverij De Harmonie | 2005
Leeftijd: 13+

© Marjo, maart 2006


Lees de reacties op het forum en/of reageer:

 

Het zit in de familie Het zit in de familie


Boekje van amper 90 pagina's, waarbij ook nog gebruik gemaakt wordt van dubbele spatiering. Meer een verhaal dus dan een jeugdroman. De hoofdpersoon stelt zichzelf en een deel van zijn familie voor in het eerste hoofdstuk. Letterlijk dus.

'Naam: Finbar Black
Leeftijd: 15
Uiterlijk: lang, donker, knap charmant..
O sorry ik zit te dromen. Dat doe ik even over..'
enz enz..

Humoristisch is hij dus ook nog. Hij bevindt zich met zijn vader, zijn opa en zijn overgrootvader, oupa genaamd, in een kamer, waar de gordijnen potdicht zijn en de televisie aan. Hij verveelt zich stierlijk, maar ja, het is die ene zaterdagmiddag in de maand dat hij bij zijn vader is, dus hij blijft maar zitten, hoe erg ook. Hij fantaseert wat weg over een vriendinnetje, als ineens iemand via de achterdeur het huis binnenkomt.
Dat is ongekend, er komt nooit iemand!! Het is dus ook geen 'goed volk'...
Verder vertel ik niets, het is zo'n klein verhaal.

Is het een goed verhaal? Tja... eigenlijk vind ik er niet veel aan, er gebeuren wel aardige dingen, met onverwachte wendingen, maar er zit geen diepte in, vlakke personages zoals dat heet. Als ik niet wist dat Kevin Brooks beter kan, dan zou ik waarschijnlijk nooit meer iets van hem lezen en dat zou jammer zijn.
Laten we dit verhaal een opwarmertje noemen voor het betere werk.


ISBN 9789050164504 | Hardcover | 87 pagina's | Clavis Uitgeverij | augustus 2005
Vertaald door Han van der Vegt | Leeftijd: 13+

© Marjo, 02 oktober 2009


Lees de reacties op het forum en/of reageer: