John Banville
Eclips
Telefoongesprekken met Lydia lopen helemaal fout, ze begrijpt niet wat hij aan het doen is. Hij zelf ook niet, maar hij weet wel dat hij het moet doen. Na weer een teleurstellend gesprek -Lydia zegt dat Cass, hun dochter, een geheim heeft, maar wat het is wil ze niet zeggen- legt hij de haak van de telefoon. Nu is hij alleen, denkt hij.
In een opwelling volgt hij Quirke vanaf het dorp, en ziet hoe hij via een andere ingang zijn huis ingaat. Wat hij in zijn achterhoofd wist blijkt waar: Quirke woont in het huis. En niet alleen hij, maar ook zijn dochter Lily. Dat verklaart een deel van de spookactiviteiten, maar niet alles. Cleave laat hen blijven, hij kan ook voor hen de interesse niet opbrengen. Maar gaandeweg sluipen ze toch zijn leven binnen.
En dan staat ineens Lydia onaangekondigd in huis, met een onheilsbericht.
Het is moeilijk om een verhaal na te vertellen dat er niet is. Het boek is een poging om de man Cleave te ontleden. Waarom is hij ingestort? Waarom verlaat hij zijn vrouw op deze manier? Wat is er met zijn dochter aan de hand?
Het lijkt heel erg op The Sea. Ook hier speelt de zee en de branding een grote rol, ook hier is sprake van een dochter, die uit het beeld verdwenen is. De ouders die beschreven worden doen erg denken aan het echtpaar Grace uit The Sea.. Banville was duidelijk nog niet klaar met zijn verhaal. Eclips is uit 2000, The Sea kwam een paar jaar later.
Maar het is een boek dat ik zal herlezen, er zit meer in dan ik met een keer lezen eruit haal.
ISBN 9045004615 | Paperback | 236 pagina's | Uitgeverij Atlas | 2002
Vertaald door Jan Pieter van der Sterre.
© Marjo, november 2006